Interleaving (of interleaved practice) is een leerstrategie met robuuste rugdekking van de wetenschap; vaak onderzocht en dikwijls bewezen als effectief. Een nieuwe grootschalige studie van Danzglock et al. biedt een interessante nuance. Veel bewijs voor de strategie is gebaseerd op (relatief) eenvoudige leerstof. Danzglock et al. laten zien wat er gebeurt als deze strategie toegepast wordt op écht complexe materie. Ze lieten 376 leerlingen complexe natuurkundestof leren onder vier condities:
afwisselend (interleaved) vs. geblokt leren
samenwerkend vs. individueel leren
Interleaving op zichzelf werkte 𝘢𝘷𝘦𝘳𝘦𝘤𝘩𝘵𝘴. Sterker nog: individueel afwisselend oefenen zorgde na acht weken zelfs voor slechtere resultaten;
De redding was 𝘴𝘢𝘮𝘦𝘯𝘸𝘦𝘳𝘬𝘪𝘯𝘨: het voordeel van interleaving kwam pas naar voren wanneer leerlingen samenwerkten. Dit effect bleef ook na twee maanden stevig overeind.
Ik schreef eerder al over 'desirable difficulties' (de wenselijke moeilijkheden). Een groeiende hoeveelheid onderzoek laat zien dat deze wenselijke moeilijkheden voorwaardelijk zijn, niet universeel. \
Waarom is dit zo? Het sluit perfect aan bij de Cognitive Load Theory van John Sweller en het concept van 'element interactivity'. In vakken als natuurkunde zijn de concepten (zoals elektrische vs. magnetische velden) abstract en sterk met elkaar verweven. De extra moeilijkheid van interleaving bovenop deze complexe stof overstijgt de capaciteit van het individuele werkgeheugen.
Samenwerking fungeert hier als een soort gedeelde denkkracht. Het stelt leerlingen in staat om de cognitieve conflicten die interleaving oproept gezamenlijk op te lossen, zonder dat ze mentaal overvraagd worden.
De effectiviteit van een instructietechniek moet matchen met de complexiteit van de taak.
➡️ Bij lage complexiteit (zoals losse woordjes of eenvoudige rekensommen) is individuele interleaving een krachtig wapen.
➡️ Bij hoge complexiteit (zoals abstracte bèta-onderwerpen) moeten we interleaving voorzichtiger toepassen.
Het onderzoek van Danzglock et al. laat zien dat samenwerking hier voordelen biedt.
Altijd mooi om nuanceringen zoals deze te lezen en hier mijn eigen visie en denkkaders op aan te passen en weer bij te stellen. Zo blijft de cognitieve (leer)psychologie toch een prachtig, vloeibaar geheel!